Duszygranie #9 – Maksymilian…książę Maksymilian

W 1992 roku na ekranach kin pojawił się genialny film. „Drakula” Francisa Forda Coppoli z genialną rolą Garego Oldmana i Anthonego Hopkinsa. Wracam do niego od czasu do czasu, bo w moich oczach ów obraz nie zestarzał się. Rzekłbym, że jest długowieczny na swój sposób. Nadal budzi emocje, angażuje i sprawia, że chce się go oglądać….

Duszygranie #8 – Cisza i Ogień i tworzenie bohaterów niezależnych

Witajcie w Duszygraniu po dość długiej przerwie. Od ostatniej notki z tej serii nie natrafiłem niestety na żaden nowy utwór, który porwałby mój umysł ku nowym wizjom scen lub pomysłów. Dlatego dziś zapraszam na krótką podróż w przeszłość. Znów do Duszygrania wracamy do zespołu Coma, ale tym razem czeka na nas konkretny kawałek. „Cisza i ogień” z…

Duszygranie #7 – Amber

Jest takie miejsce, którego nie ma. Wiodą do niego wszystkie drogi, chociaż nikt nie wie, którędy tam dojść. Niewielu wie o jego istnieniu, ale niektórzy są świadomi jego istnienia. Amber, jedyne prawdziwe miasto. W jego cieniu żyją niezliczone światy, w tym Cień Ziemia. Tylko Amber jest rzeczywisty. Cała reszta to wytwór wyobraźni jego twórców.

Duszygranie #6 – Umieramy w pięknym stylu

Jest taki moment gdy wiemy, że „to koniec”. Czy to z decyzji gracza, czy z nieprzychylnych okoliczności – jego spojrzenie spotyka wzrok Mistrza Gry i oboje wiedzą co się teraz stanie. Nadajmy tej scenie piękna za pomocą odpowiedniego utworu.

Duszygranie #5 – Nikomu nie drgnie mięsień, gdy zmarły zachodzi do domu

Nic tak nie wprawia w dobry humor, jak porządny pogrzeb. Żeby coś takiego przeżyć, najpierw trzeba umrzeć. Pochowają cię pod brzozą, strużkę krwi uronią i łychę wypiją. Trzewia im skręci, tak że sami się zechcą położyć obok. Kochanka wojenka wezwie z powrotem, a o tobie już zapomną. Śnieg cię przykryje, a potem trawy obrosną. Krzyż…

Co nam w duszach gra

Każdy czasami przeżywa takie dziwne sytuacje w swoim życiu, kiedy wkręci mu się jakaś nuta w głowę. Chodzi za tobą cały dzień, a ty nie możesz się od niej uwolnić. Pół biedy, jeśli jest to jakiś dobry kawałek, gorzej jeśli zostałeś czymś „zarażony”. Na przykład tym. W świecie RPG muzyka pełni bardzo ważną funkcję. Zgodzi…

Duszygranie #4

To pewnie dzięki pogodzie za oknem moje myśli wracały do sesji Władcy Zimy. Dzisiaj chciałem napisać kilka słów na temat niesamowitej ścieżki dźwiękowej  której użyłem podczas Buranu – sesji Warhammera rozgrywającej się podczas mroźnej zimy. Kręgosłupem oprawy audio były wybrane przeze mnie utwory z muzyki do gry Shadow of the Colossus, stworzonej przez Kow’a Otani. Muzyka świetnie…

Duszygranie #3 – Łowca demonów

Jest noc. Śnieg leży odłogiem, a po polu hula wiatr i skowycze żałobną pieśń. Zapinam klamrę mojego pasa. Wieńczy ją wyrzeźbiona głowa clowna. Nakładam skórzane rękawice nabijane srebrnymi ćwiekami. Dzięki nim bardziej boli. Musi boleć, gdy uderzam. Sam Bóg dopinguje mnie, gdy staję na ringu w walce na śmierć i życie. Dodatkową stawką są dusze….

Duszygranie #2 – Deszczowa piosenka w mieście zbrodni

Siąpi cały dzień. Niebo otworzyło się nad ranem i zrasza glebę do samego wieczora. I jeszcze całą noc. I kolejny dzień. Po trzech dobach ulewy wszyscy są juz przyzwyczajeni. Ulice zalane deszczem. W pewnym momencie nikt już nie pyta o słońce. Wszyscy o nim zapomnieli. A szary nieboskłon rozsiewa depresję. Niczym wirus rozprzestrzenia się ona…

Duszygranie #1 – Oblivion

Tą oto notką rozpoczynam nową serię wpisów, do których też Was zachęcam. „Duszygranie” ma na swoim celu dzielenie się z graczami i MG klimatycznym utworami, a jak pewnie sami wiecie odpowiedni soundtrack na sesji może albo uczynić ją wybitną, albo sprowadzić do poziomu karczemnej popłuczyny. Sam koncept tych wpisów zakłada, że gdybyś miał na bazie…